پایگاه خبری- اطلاع رسانی وب دا زنجان

 همزمان با هفته ملی سلامت روان و با شعار «شنیدن روایت‌های جامعه؛ گامی برای عبور از بحران»، دکتر کوروش امینی در گفتگو باپایگاه خبری وبدا - زنجان با تأکید بر نقش شنیدن در سلامت روان جامعه گفت: «شعار امسال ما را به این حقیقت نزدیک می‌کند که انسان‌ها پیش از نیاز به توصیه، راه‌حل یا قضاوت، گاهی نیازمند آن‌اند که کسی با احترام به سخنانشان گوش دهد، تجربه‌شان را جدی بگیرد و اجازه دهد بدون ترس از سرزنش سخن بگویند.

وی با تفکیک شنیدن همدلانه از سکوت یا توصیه کردن افزود: در زندگی روزمره بسیار پیش می‌آید که ذهن ما هنگام شنیدن سخنان دیگری، درگیر یافتن پاسخ یا داوری درباره احساس او می‌شود. جملاتی مانند “نگران نباش” یا “همه مشکلاتی دارند” گاهی از علاقه به آرام کردن دیگران سرچشمه می‌گیرند، اما اگر پیش از فهمیدن تجربه فرد به کار روند، این پیام را منتقل می‌کنند که احساس او جدی گرفته نشده است. شنیدن همدلانه به معنای تأیید همه برداشت‌ها نیست، بلکه تلاش برای فهمیدن پیش از قضاوت است.

دکتر امینی با اشاره به گزارش سازمان جهانی بهداشت درباره پیوند اجتماعی در سال ۲۰۲۵ تصریح کرد: انسان موجودی اجتماعی است و کیفیت پیوندهای او بر بهزیستی روانی‌اش اثر می‌گذارد. در جامعه ایران، خانواده، صله رحم، احوال‌پرسی از همسایه و سنت‌های یاری‌رسانی ظرفیت‌های ارزشمندی برای حمایت از انسان‌ها هستند و علاقه به ایران نیز هنگامی معنای عمیق‌تری پیدا می‌کند که به احترام به مردم و تلاش برای بهتر شدن زندگی‌شان بینجامد.

این عضو هیئت علمی دانشگاه با اشاره به جایگاه ویژه شنیدن برای پرستاران و ماماها بیان کرد: این دو گروه حرفه‌ای در مراحل مختلف زندگی از بارداری تا سالمندی با خانواده‌ها همراه هستند و این تداوم ارتباط فرصتی فراهم می‌کند تا نگرانی‌های بیماران بهتر دیده شود. البته شنیدن حرفه‌ای به آموزش نیاز دارد و دانشجویان باید بیاموزند که چگونه بدون قضاوت گوش دهند، حدود مسئولیت خود را بشناسند و در صورت نیاز به نشانه‌های خطر یا اختلال جدی، ایمنی فرد را ارزیابی کنند.

مدیر گروه آموزشی روان‌پرستاری دانشکده پرستاری و مامایی زنجان در پایان خاطرنشان کرد: «هفته ملی سلامت روان فرصتی است تا این مسئولیت را در رفتارهای روزمره خود بازنگری کنیم. سلامت روان جامعه با شعار به دست نمی‌آید، بلکه در رفتارهایی شکل می‌گیرد که کرامت انسان را پاس می‌دارند؛ گاهی نخستین گام برای مراقبت بهتر، فراهم کردن فرصتی است تا دیگری بتواند حرف بزند و مطمئن باشد که سخنش شنیده می‌شود.»